Yas sürecinde duş alamama

10 yıllık Erkek arkadaşımın babasını 2 hafta önce biraz ani bir şekilde kaybettik. Kendisi 28 yaşında. Kaybetmeden önce trajik bir an yaşamıştı. Babası kollarına yığılmıştı. O an ambulans vs. kargaşalı bir an yaşadı. Bir süre o anın etkisinden de çıkamadı hep o an aklına geliyordu. Kayıptan sonra bir süre çok sessizleşti kendi içinde kabullenme sürecini aşmaya çalıştı. Sürekli babam çıkıp gelecekmiş gibi inanmıyorum hala her an gelecekmiş gibi tarzında şeyler söylüyordu. 2 hafta oldu normal şartlarda her gün duş alır kirlilikten kokudan nefret eder ama duş alamıyor. Kendi de istiyor anladığım kadarıyla. Sorduğumda giremiyorum banyoya, duş alamıyorum babam çıkıp gelecek gibi hissediyorum diyor. Daha iyi anlayabilmek için bu sana nasıl hissettiriyor üzüntü mü? korku mu? endişe mi? diye sormuştum. Üzüntü demişti. Normal hayatında da duygusal biri sorunları herkes gibi hızlıca aşamıyor kendi içinde çözmesi için bir süre gerekiyor. Her hareketini mimiğini normal insanlar için anlamsız gelse bile neden yaptığını anlarım tahmin ederim üzerine düşünürüm çözmeye çalışırım. Ama böyle bi durum karşısında ne yapacağımı hiç bilmiyorum çok kez konuştum onun üstüne gitmeden bu durum için bir şeyler söyledim, dinlemeye çalıştım ama bu duş alma durumunu nasıl çözebileceğimi bilmiyorum yardıma ihtiyacım var