duygusal-korluk
kimseyle samimi ilişki kuramıyorum. Yakın arkadaşım dediğim insanlara ve hatta aileme karşı da böyleyim yokluklarında özlemiyorum,sarıldıklarında aynı hislerle karsılık veremiyorum neredeyse kollarımız birbirinezae zor değiyor. Insanlardan bir şey beklemeyeceğimi söylüyorum ve kimseden de sevgi ya da baska bir şey beklemiyorum ancak arada sırada çok yalnız hissediyorum. Bu durumda uanımda birilerinin olmasinı istemek fazla mı bencilce?